Od kilku kadencji parlamentu śledzimy losy ustaw o szkolnictwie wyższym i finansowaniu badań — od projektu w wykazie prac legislacyjnych po podpis prezydenta. Poniżej pokazujemy, jak pracujemy i skąd bierzemy materiał do tekstów o edukacji publicznej.
Nie zbieramy lajków ani pustych rekomendacji. Poniżej cytaty i opinie, które pojawiły się w korespondencji z uczelniami, w recenzjach naszych analiz oraz w komentarzach czytelników z sektora szkolnictwa wyższego. Każda z nich dotyczy konkretnego tekstu albo konkretnej sprawy, którą opisaliśmy.
Po nowelizacji algorytmu subwencji nasz dział finansowy pracował na dwóch wersjach budżetu przez cały semestr. Analiza w Forum Akademickie była pierwszą, która wprost nazwała zapisy przejściowe i ich skutki dla uczelni humanistycznych.
mgr Katarzyna Nowakowska
kwestura, uczelnia publiczna w województwie śląskim
Rozmowa o podziale środków na badania podstawowe trafiła do nas w momencie, gdy przygotowywaliśmy wniosek konsorcjalny. Konkretne pytania o kryteria oceny były bardziej użyteczne niż niejeden komunikat ministerialny.
Przemysław Kalinowski
kierownik projektu badawczego, instytut nauk ścisłych
Przed wizytacją akredytacyjną wróciliśmy do tekstu o efektach uczenia się trzy razy. Nie było tam gotowych recept, ale uporządkowany harmonogram wdrożenia i przykłady z innych ośrodków, które naprawdę pomogły.
Tomasz Kaczmarczyk
pełnomocnik ds. jakości kształcenia
Cenimy to, że redakcja nie streszcza ustaw w trzech akapitach. Artykuły o polityce edukacyjnej mają objętość i przypisy, więc można je wykorzystać w pracy dydaktycznej albo w uzasadnieniu do projektu.
dr hab. Anna Zielińska
wydział nauk społecznych, recenzentka zewnętrzna
Zamawialiśmy przedruk jednego z felietonów do biuletynu wewnętrznego. Kontakt z redakcją był rzeczowy, warunki jasne, korekta po naszej stronie bez nacisków. Tak powinna wyglądać współpraca z czasopismem branżowym.
Marta Wójcik
biuro komunikacji, uczelnia techniczna
Cytaty pochodzą z korespondencji redakcyjnej i komentarzy przesłanych w latach 2023–2024. Publikujemy je za zgodą autorów, w formie skróconej i z zachowaniem kontekstu wypowiedzi.
Zbieramy je od czytelników, rzeczników uczelni i urzędników. Odpowiedzi są krótkie, bez paragrafowego żargonu — tyle, ile trzeba, żeby zrozumieć, jak pracujemy i skąd biorą się nasze materiały.
Pracujemy na dokumentach z Rządowego Centrum Legislacji, wykazach prac legislacyjnych oraz drukach sejmowych. Zanim cokolwiek opublikujemy, zestawiamy zapis z uzasadnieniem i pytamy o interpretację stronę, która projekt przygotowała. Jeśli odpowiedź nie przychodzi, piszemy o tym wprost w tekście.
Rozmowy nagrywamy i publikujemy po redakcyjnej redakcji cytatów. Autoryzacja dotyczy wyłącznie precyzji wypowiedzi, nie treści. Zdarza się, że rozmówca doprecyzowuje liczbę albo nazwę programu — wtedy nanosimy poprawkę i informujemy o niej w przypisie pod tekstem.
Korzystamy z planów rzeczowo-finansowych i sprawozdań publikowanych przez uczelnie oraz z danych GUS. Kwoty podajemy w ujęciu rocznym, z zaznaczeniem, czy chodzi o subwencję, środki na badania, czy przychody własne. Nie porównujemy uczelni bez uwzględnienia ich profilu i skali.
Dział analityczny prowadzą dziennikarze zajmujący się sektorem edukacji publicznej od kilku lat. Felietony zamawiamy u osób z praktyką — wykładowców, byłych urzędników, recenzentów grantowych. Pod każdym tekstem znajdziesz informację o autorze i podstawie jego kompetencji, bez stopni i tytułów dla ozdoby.
Napisz na adres redakcji z linkiem do artykułu i wskazaniem miejsca. Sprostowania nanosimy z datą i krótkim opisem zmiany. Przy poważniejszych pomyłkach publikujemy osobne wyjaśnienie, żeby czytelnik nie musiał szukać różnicy między wersjami.
Tak, ale tylko wtedy, gdy dotyczą konkretnej sprawy: nowelizacji, decyzji akredytacyjnej, sporu o finansowanie kierunku. Propozycję wysyłasz z krótkim opisem tematu i źródłami, na których chcesz się oprzeć. Nie publikujemy materiałów promocyjnych ani tekstów bez możliwej do sprawdzenia podstawy.
Masz pytanie, którego tu nie ma? Napisz do redakcji — odpowiadamy na bieżąco, także wtedy, gdy sprawa wymaga dłuższego wyjaśnienia. Zasady przetwarzania korespondencji opisujemy w polityce redakcyjnej.